سال نو

یا مقلب القلوب و الابصار

فرارسیدن سال نو به بازدیدکنندگان وبلاگ اوگل تبریک و سال پر ازخوشی و شادی برای تان آرزو می کنم.

هر روز تان نوروز

و

نوروز تان پیروز باد!

سالگرد شهادت بابه مزاری

 

امروزها باردیگر سالگرد قهرمانی مردی  را به زانو می نشینیم که گلوی او  صدا کننده صدای مظلوم و خفه یک ملت محروم و ستمدیدیده بود.

 

بابه را می گویم ، آنکه کوله باری از محرومیت و در بدری ملیت های مظلوم و خلق ستمدیده ی کشور را به دوش داشت

 

بابه را می گویم ، آنکه گروهی با دستان خالی و مغز خالی تر، گروهی با احساسات گنگ و پوچ مذهبی و گروهی بخاطر حفظ منافع مالی و سیاسی شان دورش  را حلقه زده بودند. و این بود که خواسته های بابه بعد از شهادتش تغییر مسیر داد و اکثریتش هم هرگز تحقق نیافت.

 

 بی شک که  بابه و افراد معتقد به آرمان و خواست های ملی گرایانه ی  او بودند که امروز دودی از خانه ی هزاره بیرون است. خواسته های بابه خواسته های ملت های  مظلوم و محروم کشور بود . امروز اگر موجودیت فزیکی هزاره درافغانستان قابل قبول است   ، مدیون خون بابه و یاران همرزم و همفکر اوست. و بجاست  که تقدیر شایانی بعمل آید از آن جوانان گمنام غرب کابل و سراسر هزارستان  که جان شان را فدای آرمان های چندصد ساله  خلق محروم هزاره نمودند و اگر امروز به عنوان یک هزاره مغتخریم بی شک افتخار از آن ، آن جوانان است.

 

بدون شک بابه مزاری شرایط زمان و مکان هزاره  ها را به خوبی درک می کرد. او از دل جوالی و حمال شهر با خبر بود و محرو میت و دربدری هزاره را بیشتر از هر کس دیگری می شناخت.  این بود رمز قهرمانی بابه.

 

بابه اگر در جمع ما نیست ولی آرمان ها و خواسته های برحق او در زره زره در وجود هر هزاره ی با شعور و آگاه  ، زنده است.

 

زنده باد بابه مزای

زنده باد آرزوهای بابه مزاری

زنده باد خلق قهرمان هــــــــــــزاره

زنده باد خلق های مظلوم و محروم کشور که دیر یا زود هویت واقعی شانرا خواهند یافت و دیگر با هویت شان هرگز توهین نخواهد شد.

 

نوت: حق کپی رایت تصویر بابه مزاری مربوط به حوزه ی علمیه کابل می باشد.